Ons Blogje

Helaas is vorige week mijn moeders jongste zus overleden. Afgelopen woensdag was de crematie in Geleen. En het stond als een paal boven water dat ik er voor mijn vader en moeder bij wilde zijn. En wat een verdrietige dag zou worden bleek achteraf toch ook wel een leuke dag te zijn. Ik heb familie gezien die ik al in ruim twintig jaar niet meer gezien had en dat was toch wel leuk. Nichten en neven met wie je vroeger speelde zijn nu volwassen mensen en hebben zelf kinderen. En sommigen zijn wel veranderd, maar in sommigen zie je weer dat kleine jochie met wie je hand in hand patat ging halen. Of met wie je samen een bommetje in het zwembad maakte. Het is jammer dat dit moest plaatsvinden bij een crematie en dat je niet bij een blijde gebeurtenis zo’n reünie hebt. Maar toch leuk om al die gezichten van vroeger weer te zien.