Ons Blogje

4 weken geleden had mijn moeder opeens een soort van wolkjes voor haar ogen. Hiervoor naar de huisarts gegaan en die gaf aan dat het opgedroogd traanvocht was. Na een kleine week was het nog niet over en ze bleek ook vaker tegen dingen op te lopen omdat ze het gewoon niet zag. Terug naar de dokter en die vertrouwde het toch niet helemaal en heeft haar doorgestuurd naar de oogarts. Die heeft een oogmeting uitgevoerd en een nieuwe afspraak gemaakt voor een gezichtsveldonderzoek (3 weken later). Wat mij al opviel tijdens ons uitje in Preston Palace is dat ze moest zoeken naar dingen rechts van haar en vooral in het zwembad toen ze de trapleuning niet zag begon ik me zorgen te maken.

Nu ben ik vorige week dinsdag meegegaan naar het ziekenhuis en na het gezichtsveld onderzoek kon de oogarts melden dat het homonieme hemianopsie is. Ofwel halfblindheid aan beide ogen (rechts). Dit was veroorzaakt door een CVA (herseninfarct) en is dus eigenlijk een aandoening aan de hersenen en niet aan de ogen. Hij liet ook nog even het bommetje vallen dat het niet meer goedkomt. De oogarts had ook een klinische manier van vertellen want doordat ik erbij was werden mijn ouders bijna compleet genegeerd en vertelde hij het mij alsof hij het hen al eens verteld had en ik erbij was om het nog eens goed aan te horen. Mijn moeder haar wereld stortte weer in, want niet alleen vertelde hij zojuist dat ze dus voor de rest van haar leven halfblind blijft maar ook dat ze weer een herseninfarct heeft gehad.

De oogarts heeft een verwijsbrief geschreven voor de neuroloog. Morgen gaan we (ma, pa, miriam en ik) naar de neuroloog en hopen daar meer te horen over het hoe en wat. En vooral hoe we de schade voor de eventuele volgende keer kunnen beperken of voorkomen. Ik kan je zeggen dat ik het k*t vind en ervan baal dat we elke keer weer zo verrast worden door deze infarcten en hoop morgen antwoord te krijgen op mijn vragen.