Het volgt elkaar op

Zoals al eerder op dit blogje geschreven tobt mijn moeder met haar gezondheid. Na dat vorig jaar augustus hemianopsie als gevolg van een hersensinfarct was geconstateerd was het even stil. Maar haar zicht werd de laatste tijd nog slechter. Ze zag eigenlijk alleen nog maar grijze vlekken. Het geliefde kaarten met mijn vader en naar tv kijken kon dan ook niet meer en dat was echt een teleurstelling. Vorige week woensdag had ze opeens een scheef gezicht dus mijn vader met mijn moeder naar de huisarts. Daar aangekomen was de scheefheid al weer bijgetrokken en bleek het om een TIA te gaan. Prettige bijkomstigheid bleek later op de dag dat het zoals zij zelf zegt “de gordijnen gaan opeens open” dat het zicht verbeterd was. De halfblindheid aan de rechter helft zit er nog wel maar de grijze vlekken zijn weg. We waren helemaal blij dat dit het gevolg was van weer zoiets vervelends. De huisarts zag de TIA als positief want de medicijnen deden in ieder geval hun werk dat het niet resulteerde in een hersensinfarct. Maar er gebeurde meer…

Afgelopen zondag was Miriam (mijn zus) bij mijn ouders, en toen trok ook het gezicht van mijn moeder scheef en had ze geen gevoel meer in haar linker arm. Gelijk weer de huisarts gebeld, en er kwam een weekend arts van de huisartsenpost. Het gevoel kwam weer langzaam terug dus ook deze werd afgedaan als een TIA. Maandag hadden mijn ouders nog een afspraak bij de huisarts. Mijn moeder bleef last houden van een gevoelig gezicht. Dit kon duiden op een zenuwontsteking of toch een beroerte. Hij geeft een brief mee die ze maandag 28/1 moeten meenemen naar de neuroloog. Hij kan dan een scan maken waarop dit te zien moet zijn.

Maar gisteren was het dus weer zover. Haar linker gezichthelft en linkerarm is gevoelloos en ze wil met haar linkerarm het licht aandoen maar de hersenen geven dit signaal niet goed door. De arm gaat iets omhoog maar belandt niet op de lichtknop. Ook geven de hersenen niet door dat het niet lukt en dat ze het met de andere hand moet proberen. Paniek dus, weer naar de huisarts. Deze vertrouwt het nu niet meer en ze moeten gelijk naar het ziekenhuis. Daar waren ze om 11.30  uur en hebben tot 16.30 uur allerlei onderzoeken gedaan, maar ze kunnen tot nu toe geen oorzaak vinden. Maar ze vinden het onverantwoord dat ze naar huis gaat dus ze moet in het ziekenhuis te observatie blijven. Ze gaat aan de monitor en heeft rust nodig. Gisteravond nog wel even op bezoek geweest maar je zag dat ze heel moe was. Vandaag gaan ze nog een halsader onderzoek doen om te kijken of er verstoppingen zijn. Wordt vervolgd…

Tags: beroerte, Hemianopsie, moeder, ziekenhuis