Ons Blogje

Wat? hoor ik je bijna zeggen. Onomatopoeia: the formation of a word from a sound associated with what is named…

Ik ben vandaag naar een workshop ( Onomatopoeia Music, the Art of Listening) geweest. Deze had ik gekregen van Mariola voor mijn verjaardag. Jacques zou eerst ook meegaan maar die had extra werk te doen en ging het niet redden, dus ben ik alleen gegaan. Voordat ik erheen ging had ik bedacht dat het waarschijnlijk luisteren naar diverse soorten muziek zou zijn en een interpretatie van wat die muziek kon betekenen. Maar het was zoveel meer dan dat. Er werd verteld op welke niveaus je kon luisteren (er zijn er 3) en wat dit betekent. Wat ik vooral frappant vond is dat je muziek anders beleeft als je beeld erbij ziet. Je krijgt dan eigenlijk “gekleurde” muziek want iemand anders heeft al bedacht wat je moet bedenken bij die muziek. Ook kregen we een opera stuk te horen waarbij je in eerste instantie zoiets hebt van knap dat iemand zo hoog kan zingen en na een tijdje heb je zoiets van “hou maar op”. Maar als je dan de tekst erbij hebt en dus kan meelezen wat ze nou zingt krijgt het meer dekking en zou je het meer kunnen gaan waarderen.Nou raak ik wel vaker geraakt door teksten, zie mijn stukje over purper op deze site, bij het nummer “geen kind meer” van Karin Bloemen houd ik het meestal niet droog. Maar toch vond ik het een leuke workshop en de twee heren die de workshop gaven ( Arjan Arwert en Ami Shpiro) waren enthousiast en wisten je enthousiast te houden voor wat er nog komen ging. Bijkomstigheid was dat de workshop in het Engels was en wij dus ook geacht werden in het Engels te converseren. Dit is niet altijd even makkelijk, want soms moet je het over een gevoel of gedachte hebben en dat is soms zelfs in het Nederlands niet altijd even makkelijk.
Ik ben erg blij dat ik mee mocht doen en hoop dat ik de dingen die ik gehoord heb mee kan nemen bij het luisteren (van muziek), want  dat het een kunst kan zijn om goed te luisteren is me wel duidelijk geworden.